Zdarza się, że w instalacji centralnego ogrzewania część grzejników ma zbyt niską temperaturę inne natomiast wymagają przymknięcia zaworów termostatycznych ponieważ grzeją zbyt mocno.

Pomijając zapowietrzenie grzejników, z którym łatwo można sobie poradzić należało by się zastanowić czy instalacja jest prawidłowo zrównoważona hydraulicznie. Nie zrównoważenie instalacji może skutkować nierównomiernym grzaniem grzejników. Grzejniki które znajdują się blisko źródła ciepła będą grzały wystarczająco dobrze natomiast oddalone od źródła znacznie gorzej. Niesie to za sobą wydłużony czas nagrzewania niektórych pomieszczeń i w efekcie większe zużycie paliwa zasilającego kocioł centralnego ogrzewania.

Ogrzewanie

Dzieje się tak ponieważ woda płynąc do grzejników oddalonych od źródła ciepła musi pokonać dłuższą drogę a co za tym idzie suma oporów przepływu jest też większa. Nagrzana w kotle woda niesie ciepło do grzejnika. Jeżeli woda ta napotka na swojej drodze duże opory przepływu będzie płynęła wolno i dostarczy do grzejnika zbyt mało ciepła w jednostce czasu. Jeżeli natomiast opory będą zbyt małe, woda przepłynie przez grzejnik zbyt szybko i nie zdąży oddać wystarczającej ilości ciepła do grzejnika. Samo zastosowanie na grzejnikach zaworów termostatycznych nie sprawi, że instalacja będzie zrównoważona. Zawory termostatyczne otwierają i zamykają przepływ czynnika grzewczego w grzejniku w zależności od temperatury w pomieszczeniu. Jeżeli grzejnik będzie cały czas zimny lub ledwo ciepły, zawór termostatyczny pozostanie otwarty a pomieszczenie i tak się nie nagrzeje. Trzeba spowodować aby woda dopływała do grzejnika w wystarczającej ilości.

Rozwiązaniem tego problemu w małych instalacjach domów jednorodzinnych jest przeprowadzenie obliczeń polegających na zsumowaniu, oddzielnie w każdym obiegu instalacji, oporów liniowych (tarcie czynnika grzewczego o ścianki przewodów) oraz lokalnych (wynikają z przepływu wody przez armaturę i kształtki). Mając te dane oraz znając moce grzejników i ciśnienie podnoszenia pompy obiegowej, można obliczyć odpowiednie nastawy wstępne na zaworach przygrzejnikowych (nie mylić z nastawami zaworów termostatycznych) tak aby w każdym obiegu występowały takie same opory. Wtedy woda będzie docierała do każdego z grzejników w takiej ilości aby zapewnić im dostarczenie optymalnego strumienia ciepła.

Powyższe zagadnienia nie wyczerpują oczywiście całości tematu jakim jest projektowanie instalacji centralnego ogrzewania. Niemniej jednak, jeżeli odległości grzejników od źródła ciepła różnią się znacznie miedzy sobą wyznaczenie oporów w poszczególnych obiegach grzejnikowych ma fundamentalne znaczenie dla jakości pracy instalacji co.

Obliczając instalację centralnego ogrzewania należało by dobrać odpowiednie średnice przewodów. Średnica rur w instalacji przekłada się na prędkość przepływu czynnika grzewczego w tych rurach. Jest to o tyle istotne, że zbyt duża prędkość generuje szumy w instalacji oraz przyczynia się do erozji wewnętrznej powierzchni przewodów. Prędkość tą reguluje się dobierając odpowiednie średnice przewodów, tak aby nie przekroczyła ona pewnych ustalonych wartości. Wartości te są zależne od materiału z jakiego wykonane są rury oraz od usytuowania odcinka przewodu w instalacji (cyrkulacja, pion czy przewód rozprowadzający). Prędkości te nie powinny przekraczać wartości od 0,5 do 1,5 m/s. Danymi wyjściowymi jakie należy wziąć do obliczeń są zapotrzebowanie mocy grzejników w rozpatrywanym obiegu (Qo­), temperatury zasilania (tz) i powrotu (tp), ciepło właściwe wody (cW) oraz jej gęstość (r) w temperaturze średniej między zasilaniem a powrotem. Obliczamy jaki strumień wody (m) musi przepłynąć przez obieg aby przekazać grzejnikom optymalną ilość ciepła:

m = Qo / (cW* (t– tp ))

Teraz przyjmujemy wstępną średnicę rur (d) i sprawdzamy czy przepływająca woda nie przekroczy zadanej wartości prędkości:

V = (4 * m) / (Π * r * d2)

Otrzymaliśmy prędkość z jaką będzie płynął czynnik grzewczy zasilający grzejniki w obliczanym obiegu. Jeżeli prędkość ta nie przekracza wartości maksymalnych oznacza to, że średnice przewodu dobraliśmy właściwie. Jeżeli wartość została przekroczona należy zwiększyć średnicę przewodu i obliczenia wykonać ponownie. Warto zauważyć, że pomimo dużej liczby parametrów wykorzystywanych do obliczeń, wartością zmienną jest na tym etapie obliczeń tylko średnica przewodów.

Biorąc pod uwagę powyższe wywody niedopuszczalne jest aby wykonawca instalacji nie dokonał wstępnych nastaw na zaworach przygrzejnikowych. Niedopuszczalne jest również aby instalator używał do budowy instalacji rur o średnicach jakie akurat ma pod ręką nie uwzględniając parametrów przepływu. Błędy te mogą być przyczyną podwyższonych kosztów eksploatacji instalacji centralnego ogrzewania ponoszonych przez inwestora i brakiem komfortu korzystania z instalacji co.

j

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. Dowiedz się jak wyłączyć...

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close